Herinneringen aan Alicante - Recuerdos de Alicante

Bijna terug naar huis - Casi de vuelta a casa

De dagen en weken vliegen sneller voorbij dan verwacht en ondertussen ben ik al bijna 4 maanden in Spanje zonder terug te zijn gekeerd naar België. Tot nu toe heb ik nog geen heimwee gehad want uiteindelijk kan je via internet gemakkelijk contact houden met iedereen en was elke dag een nieuw avontuur om van te genieten. Maar nu de kerstperiode dichterbij komt en de vlucht naar huis vastligt, betrap ik mezelf erop dat ik steeds meer terug denk aan België en besef ik dat er toch dingen zijn die ik mis.

De Belgische frietjes zijn toch meer dan een paar keer in mijn gedachten opgekomen en ik heb zelfs een e-mailtje naar huis gestuurd om te laten weten dat ik de eerste dag dat ik terug ben graag frietjes wou eten. Niet zomaar gelijk welke frieten want in Spanje hebben ze natuurlijk ook frieten, maar de echte lekkere frietjes van de frituur of zoals ze bij ons zeggen: “frietjes van ’t frietkot”.

Voor kerst wil ik een paar typische Spaanse dingen meebrengen, maar de verschillen zitten soms in kleine dingen. Zo heb ik voor mijn broer een fles Fanta gekocht, want in Spanje smaakt de Fanta wel degelijk net iets anders. Hoewel je het in België ook gemakkelijk kan kopen, heb ik ook nougat gekocht, want dit is een typische Spaanse kerstsnoep en je kan er in de supermarkten niet naast kijken en mijn papa is er dol op!

Nu kan ik alleen maar zeggen dat ik er naar uitkijk om iedereen terug te zien, eens terug op mijn kamertje te zijn en eventjes terug te keren naar het gewone leven in België. Anderzijds denk ik dat het raar zal aanvoelen om mijn familie terug te zien en dingen te doen die normaal tot het dagelijkse leven in België behoren. Het is iets dat je gewoon bent om rondom jou te hebben en waarbij je eigenlijk nooit stilstaat dat het er is, totdat er een dag komt dat al die dingen anders zijn of verdwijnen. De voorbije maanden zijn zeker heel anders dan gewoon geweest en dat vond ik schitterend, maar toch ben ik blij om voor eventjes naar mij oude leventje te kunnen terug keren.



Los días y meses pasan volando y entretanto estoy en España casi 4 meses sin haber vuelto a Bélgica. Hasta ahora no me entró añoranza porque al final es fácil mantenerse en contacto con todo el mundo a través de la red y pasé cada día disfrutando de la aventura. Sin embargo, ahora que la época navideña se acerca y el vuelo a casa es inamovible, me atrapo que estoy pensando a Bélgica cada vez más y me doy cuenta de que hay algunas cosas que me faltan.

Más que una vez he dado vueltas a as patatas fritas belgas y aun he mandado un correo electrónico a casa para poner al corriente que querría comer patatas fritas. No da igual que tipo de patatas fritas, porque por supuesto en España también hay patatas fritas, pero quiero las buenas patatas fritas belgas del puesto de patatas fritas o como se dice en nuestras regiones: “frietjes van ’t frietkot”.

Para navidad quiero llevar unas cositas típicas españolas, pero las diferencias a veces pueden ser minúsculas. Así he comprado una botella de Fanta naranja para mi hermano, porque la Fanta en España sabe sin duda un poquito diferente. Aunque se vende en Bélgica también he comprado turrón, porque es un dulce navideño típico de España, ahora se vende en cada supermercado y ¡le gusta mucho a mi padre!

Ahora no me queda nada más que decir que estoy esperando para volver a ver todo el mundo, para estar de nuevo en mi cuarto y volver en general a la vida normal en Bélgica. Por otro lado pienso que será extraño para volver a ver la familia y hacer cosas que normalmente pertenecen a mi vida cotidiana en Bélgica. Es como algo a que estas acostumbrado y no te das cuenta que hay hasta que todas esas cosas son diferentes o desaparecen. Los últimos meses fueron muy diferentes y me ha encantado mucho, sin embargo me alegra volver solo un momento a mi vida de antes.

Uitstap naar Sevilla - Viaje a Sevilla (deel 3 - parte 3)

Na de hele voormiddag kerken en kathedralen te hebben bezocht, was het een leuke afwisseling om ’s middags te gaan winkelen. Hoewel ik winkelen normaalgezien een ontspannende activiteit vind, heb ik samen met een vriendin aan een sneltempo alle winkelstraten van ontdekt en herontdekt en waren we nauwelijks op tijd terug in het hotel om ons klaar te maken voor de volgende activiteit: flamenco! Zelf hebben we niet gedanst, maar we zijn samen met onze groepje naar een flamencospektakel gegaan met een professionele en vooral passionele danseres, een zanger (waarvan ik niet erg onder de indruk was) en een gitarist. Sevilla staat bekend voor de flamenco en het zou de stad zijn waarin de echte traditionele flamenco is ontstaan. Hoewel deze avonduitstap ook optioneel was, wou ik dit optreden echt niet missen.

Bij het binnenkomen was ik al aangenaam verrast hoe het schouwspel zou verlopen, want ik had me voorgesteld dat we ergens achteraan in een donkere rokerige ruimte zouden zitten en eigenlijk niet echt veel zouden zien van wat er op het podium gebeurde. Maar we kwamen binnen op een binnenplaats van een hotel met op de muren klimplanten vol bloemen en overal gezellige belichting. Op de binnenplaats was er ongeveer plaats voor een 50tal mensen en het podium stond in het midden zodat je eigenlijk van overal op de binnenplaats een goed zicht had.

De flamencoshow werd beschouwd als iets heel serieus en bij de aanvang was het dan ook doodstil. Voor de show liet iemand ons nog weten dat we geen foto’s of videoopnames mochten maken en als we dat wel zouden doen, we direct buitengegooid zouden worden. Op het einde zouden we een momentje krijgen om foto’s te trekken.

Toen de show uiteindelijk begon was ik wat minder aangenaam verrast. De gitarist begon rustig te spelen en alle ogen waren gericht op de man naast hem die zou zingen. Wanneer hij begon te zingen kon ik niet anders dan denken aan mijn zigeunerburen die ’s ochtends ook wel eens durven ‘zingen’/roepen terwijl ze op de gitaar spelen, dus was ik eigenlijk wel een beetje teleurgesteld. Bovendien was hij zodanig erg aan het acteren bij elke zin die hij zong, dat ik het bijna vervelend en eeen verspilling van geld vond. Gelukkig zou het optreden niet de hele tijd zo doorgaan en uiteindelijk zouden de gitarist en de zanger af het podium gaan om plaats te maken voor de danseres. De danseres was een vrouw van middelbare leeftijd die heel geconcentreerd en gefocust keek, maar tegelijkertijd zo passioneel en vol emotie danste dat ik het gejank van de zanger al snel vergeten was. Daarna liet ook de gitarist zien dat hij zijn vak kende en liet ook een indruk op mij achter waardoor ik zelfs een cd gekocht heb met flamencomuziek (zonder gezang uiteraard!). Na de show die ongeveer een uur duurde was ik blij kennis te hebben gemaakt met de flamenco en weer een stukje van de Spaanse cultuur in het echte leven te hebben beleefd.

Na de flamencoshow moesten we absoluut ook eens de uitgaansbuurt van Sevilla verkennen. Na een dik half uur stappen kwamen we aan bij een typisch tapasrestaurant waar enkelen van onze groep de avond ervoor hadden gegeten en het daar erg goed vonden. Onze moeite om zo ver buiten de wijk van de restaurants en cafés te stappen werd beloond met goedkope en heerlijke tapas! Daarna gingen we op zoek naar een gezellige plaats om te dansen en bleven tot in de vroege uurtjes weg...

Zondagochtend verliep met veel moeite aangezien de meesten onder ons maar enkele uurtjes hadden geslapen, want om half 12 moesten we uit de kamers zijn en zouden we de Plaza de España bezoeken. Ook ik had niet erg veel geslapen waardoor ik eerlijk gezegd niet zo erg meer geinteresseerd was om nog meer plaatsen te bezoeken vooraleer ik nog wat had geslapen, maar veel keus was er niet en om 12u stond ik met kleine oogjes op de Plaza de España, een van de meest herkenbare pleinen van Sevilla. De zon scheen hard en uiteindelijk hebben we toch maar ons best gedaan om eens rond te kijken.

De Plaza de España heeft de vorm van een halve cirkel en is volledig omringd door gebouwen die tegenwoordig vooral worden gebruikt door de overheid. Onderaan de gebouwen bevinden er zich gedetailleerde kunstwerken die alle Spaanse provincies moeten voorstellen. In het midden van het plein is een grote fontein. Na het bezoek aan dit plein kregen we de tijd om te gaan eten en daarna zouden we terug keren naar Alicante. Deze keer keek ik een beetje uit naar de lange busrit, hoewel die achteraf toch niet zo comfortabel was als ik had gedacht...

Ik vond Sevilla een prachtige stad en eigenlijk mooier dan Alicante. Sevilla is groter en in het centrum zie je veel historische bezienswaardigheden die Alicante niet heeft. Anderzijds ligt in Alicante bijna alles op wandelafstand zonder dat alles te dicht bij elkaar ligt of zonder dat er een dorpsmetaliteit is.



Después de haber visitado iglesias y catedrales durante las primeras horas de la tarde, para variar no estaba mal ir de tiendas. Aunque normalmente creo que ir de tiendas es una actividad relajante, descubrí y volví a descubrir todas las calles comerciales a un ritmo infernal junta con una amiga y apenas estuvimos de vuelta a tiempo en el hotel para prepararnos para la próxima actividad: ¡flamenco! No bailamos nosotras mismas, sino fuimos a espectáculo de flamenco con una bailarina profesional y sobre todo pasional, un cantante (no estaba muy impresionada por él) y un guitarrista. Sevilla es afamada por el flamenco y sería la ciudad donde se originó el flamenco tradicional. Aunque esta excursión era opcional, yo no me querría perder la actuación.

Al entrar ya me quedé gratamente sorprendida de cómo transcurriría el espectáculo, porque me había imaginado que nos sentaríamos en el fondo de una sala oscura y llena de humo y que en realidad no veríamos mucho de lo que ocurrió en el podio. Pero entramos al patio de un hotel donde las paredes estaban cubiertas de plantas trepadoras llena de flores e iluminación agradable. En el patio había espacio para más o menos 50 personas y el podio era centrado así que de hecho se pudo ver bien todo, fuera cual fuera tu asiento.

El espectáculo de flamenco se considera como algo muy serio y así que al principio no había ni un ruido. Antes de que comenzara el show alguien nos dijo que era prohibido de tomar fotos o grabar y en el caso en el que no lo respetaran, nos sacaría del patio. Al final nos darían un momentito para tomar fotos.

Cuando por fin el espectáculo empezó no estuve tan impresionada como antes. El guitarrista comenzó a tocar tranquilamente y todos los ojos estaban dirigidos al hombre al lado que cantaría. Cuando empezó a cantar directamente tuve que pensar en mis vecinos, los gitanos que por la mañana a veces cantan/gritan, tocando la guitarra, así que estaba un poco decepcionada. Además estaba expresándose con cada frase que cantaba, que yo casi lo consideraba como un derroche de dinero. Menos mal que la actuación no pasaría de tal manera todo el tiempo después de un rato el guitarrista y el cantante bajarían del podio para que la bailarina fuera el foco de la atención. La bailarina era una mujer de mediana edad que tenia la mirada muy concentrada, pero a la vez bailaba con tanto pasión y emoción que no me tardé mucho tiempo para olvidar los gritos del cantante. Después también el guitarrista demostró sus artes lo que me impresionó tanto que compré un disco de música de flamenco (sin canto por supuesto). después del show, que duró mas o menos una hora, me sentí feliz de haber conocido el flamenco y con eso haber vivido un trocito de la cultura española en la vida verdadera.

Después de la exposición debíamos descubrir el barrio donde se encuentran los restaurantes y bares de Sevilla. Habíamos andado media hora y pico cuando llegamos a un restaurante típico de tapas donde algunos de nuestro grupo habían comido la noche pasada y les había gustado mucho. Valió la pena de haber andado tan lejos del barrio con los restaurantes porque ¡comimos unas tapas deliciosas y baratas! Después buscamos un lugar acogedor para bailar y no regresamos hasta temprano por la mañana…

Domingo por la mañana se desarrolló con gran dificultad ya que la mayoría de nosotros había dormido pocas horas, porque a las 11 y media teníamos que salir de las habitaciones y visitaríamos la Plaza de España. Yo tampoco había dormido demasiado así que en realidad no estaba tan interesada para ver más lugares antes de haber dormido más pero no hubo alternativa y a las 12 estuve en la Plaza con ojos pequeños, una de las plazas más reconocibles de Sevilla. El sol brillaba con mucha intensidad y al final intentamos de disfrutar un poco.

La Plaza de España está en forma de medio círculo y está rodeado por edificios que actualmente son utilizados por el gobierno. En la parte de abajo había obras de arte detalladas que representaron todas las comunidades de España. Después de la visita a esa plaza tuvimos el tiempo para comer y a continuación regresaríamos a alicante. Esta vez ya estaba esperando un poco por el largo viaje en autobús, aunque después de todo no era tan confortable que yo había pensado.

Sevilla es una ciudad maravillosa y de hecho, más bonita que alicante. Sevilla es más grande y en el centro hay muchos lugares de interés que no hay en Alicante. Por otro lado en Alicante todo está a poca distancia sin que sea demasiado animada o haya mentalidad de pueblo.